وبلاگ میثم پاسداری هریس

  • ۰
  • ۰

آزدان چوخ

فعلا هیچی نمیدونیم،
یه داستان هایی دارن تعریف می کنن،
ما هم داریم میشنویم،
ولی،
قصه همین نیست،
داریم در موردش فکر می کنیم، فکرمون کنجکاو هست
و داره موشکافی می کنه
یهو متریک های خودمون رو هم دخیل می کنیم،
آسمون و ریسمون رو به هم می بافیم،
حتما یه چیزی باید دربیاد،
متریک هم که مال خودمونه،
پس همون چیزی میشه که در نهایت خودمون میخواییم،
چقدر این رویه بده،
ولی، فعلا ول نکردیم
داستان داره نو میشه و با چاشنی های ما پیچیده،
خلاصه میرسیم که نتیجه گیری کنیم
حالا یه سوال، آخرش که چی؟
خب باز معیار های اندازه گیری مون رو هم که خودمون تعریف کردیم، صافی هم که دست خودمونه

و همینطوری نتیجه داستان رو هم خلق می کنیم!

چقدر بد، چقدر اشتباه، چقدر حال به هم زن...
  • ۹۵/۱۰/۰۹
  • میثم پاسداری

نظرات (۲)

  • امیرحسین
  • حالا چه کسی جز خودمون، اهمیت داریم ؟
    پاسخ:
    قصه رو برای خودمون داریم خلق می کنیم، اینطوری خودمون اهمیت زیادی داریم
    ولی
    مساله اینه روی قصه ی دیگه که به نظرم حتما وجود داره، گم میشه
    خوب برو بمیر   .
    خیالت  راحت بشه.
    پاسخ:
    اون موقع خیال اطرافیانم راحت میشه، برا خودم تاثیری نداره

    ارسال نظر

    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی